De presentatie richt zich tot de Duitse energiereus RWE, Europa’s grootste producent van CO2 en beheerder van zowel klassieke als nucleaire centrales. Volgens het document kan de coalitie alvast op interesse rekenen van invloedrijke bedrijven als Ford, Lufthansa en natuurlijk Exxon Mobile.  

Horner zet uiteen hoe de coalitie te werk moet gaan. Vanuit de Brusselse basis zouden “position papers” tegen Kyoto worden gemaakt, en zou worden getimmerd aan een netwerk van Kyotokritische deskundigenwoordvoerders.  

Een andere tactiek die het document vooropstelt, is het bijwonen van vergaderingen van milieuactivisten om goed geďnformeerd te blijven over de argumenten van de tegenstrever. Een van de belangrijkste argumenten die Horner naar voren schuift, is dat het er niet naar uitziet dat de Europese landen de vastgelegde Kyotonormen zullen halen en dus zware boetes zullen betalen.  

Auteur Chris Horner maakt deel uit van het European Enterprise Institute (EEI), een zusterorganisatie van het Amerikaanse Competitive Enterprise Institute (CEI). Het EEI kreeg voor zijn standpunten tegen klimaatbescherming een royale cheque van ruim 1 miljoen euro van Exxon Mobile. Horner is ook actief binnen de Cooler Heads Coalition, een groepering van klimaat- en Kyotosceptici.  

In het document wordt expliciet verwezen naar het succes dat de Amerikaanse industrie heeft geboekt met e soortgelijke coalitie in haar strijd tegen een Kyotoratificatie.  

“Naar dat model zouden we moeten streven bij soortgelijke inspanningen in Europa”, schrijft Horner. Het voorgestelde coalitiemodel is volgens hem efficiënter dan een vertegenwoordiging door traditionele industriefederaties.  

Lobbywaakhond Corporate Europe Observatory (CEO) ziet in het document het bewijs dat Amerikaanse bedrijven steeds intensiever in Europa gaan lobbyen.  

“Bedrijven in de VS hebben erg veel geďnvesteerd in de herkiezing van Bush”, zegt Olivier Hoedeman van CEO. “Vandaag oogsten ze de vruchten van die investering en hebben ze dus de middelen om ook in Europa zwaar te wegen op beslissingsprocessen.  

Je kunt gerust stellen dat lobbyen in Europa ook een stuk goedkoper is dan in Amerika.  

Tussen de regels kun je dat lezen in de presentatie van Horner: Amerikaanse bedrijven kunnen hier voor een schijntje het beleid

beďnvloeden.”  

Ook het aspect ‘journalisten beďnvloeden’ doet Hoedeman de wenkbrauwen fronsen. “We zien dat in Brussel steeds vaker aan journalistieke lobbying wordt gedaan.  

Bedrijven verpakken hun boodschap in een zogenaamd neutraal jasje en ventileren die via websites of bevriende media.  

Een gesponsorde website als Euractiv is niet ver van die karikatuur verwijderd. En ook de krant European Voice heeft ongezonde banden met de industrie.”  

Horner zelf is in zijn begeleidende e-mail tamelijk expliciet: “In feite zijn veel journalisten (in Brussel) tegelijk betaalde lobbyisten.”  

---------------- 

Lobbywaakhond CEO: ‘Amerikaanse bedrijven plukken nu de vruchten van Bush’ herkiezing. Ze hebben daardoor de middelen om zwaarder te lobbyen in Europa’